Gezocht: vrijwilligers rommelmarkt

Wat leuk dat je op deze pagina terecht bent gekomen!

Waarom zijn wij op zoek naar vrijwilligers?
Om geld in te zamelen staat Stichting Wees een Kind gedurende het hele jaar op verschillende rommelmarkten met onze eigen kraam. Alle spullen die wij verkopen zijn gedoneerd en de volledige opbrengst van de verkoop gaat naar de stichting en onze kinderen.

Hoe kun JIJ ons helpen?
Jij kunt ons helpen door zo nu en dan met onze kraam op een rommelmarkt te gaan staan. Er zijn nogal wat rommelmarkten en wij zijn maar met een paar mensen, dus het is soms wat veel voor ons. En aangezien wij een hele zolder + garage vol spullen hebben staan, is er voor ons voldoende reden om op de markten te blijven staan en zo geld te verdienen voor onze kinderen.

Altijd in overleg met jou!
Het is niet de bedoeling dat je elke week paraat staat, maar af en toe, en uiteraard altijd in overleg met jou wanneer het jou uitkomt. We vragen ook niet van je om kilometers door het land te gaan toeren, we kijken samen met jou naar wat geschikt kan zijn voor jou qua locatie, afstand én we hebben een busje tot onze beschikking. Samen met een vriend of vriendin opgeven kan natuurlijk ook!

Wil jij ons helpen? Geef je dan op!
Lijkt het jou leuk om onze stichting te helpen door af en toe een dagje achter onze kraam te staan? Stuur dan een mail naar Hester Bachdim via info@weeseenkind.nl of gebruik onderstaand contactformulier. Ook als je vragen hebt kun je bij Hester terecht 🙂

Standhouders gezocht

Op zondag 2 april 2017 organiseert Stichting Wees een Kind een Pasar Malam. We zijn nog op zoek naar standhouders. Bij interesse graag contact opnemen met Hester Bachdim, via info@weeseenkind.nl.

Datum: 2 april 2017
Locatie: Fort Penningsveer, Haarlemmerliede (vlakbij IKEA Haarlem)
Tijd: 12:00 – 16:30 uur
Kosten: €23,00 per kraam van 3 meter

 

pasar-malam-2017-kraam

Stichting Wees een Kind organiseert Pasar Malam

Op zondag 2 april 2017 organiseert Stichting Wees een Kind een Pasar Malam in Fort Penningsveer (Haarlemmerliede, vlakbij IKEA Haarlem). De Pasar Malam wordt georganiseerd om geïnteresseerden kennis te laten maken met onze stichting: het weeshuis, de kinderen (via Skype aanwezig!), de financiën (donaties, sponsoren) etc.

Een Pasar Malam is natuurlijk niet compleet zonder lekker eten en drinken. Daarom zullen er verschillende food trucks aanwezig zijn. Food trucks die al bevestigd zijn: Wok and Roll (wokgerechten) en Superlekkerrr (Aziatisch).

Daarnaast kan er uiteraard ook gedanst worden: dansgroep Warna Semesta komt twee keer optreden (traditionele Indonesische dans) en als klap op de vuurpijl komt Justine Pelmelay (o.a. bekend van Eurovisie Songfestival) optreden!

Ook shoppen kan! Bezoek de verschillende kramen en bekijk bijvoorbeeld onze eigen kraam met o.a. mooie batik tasjes en rugtassen, afkomstig van Bali!

Kortom: kom gezellig langs en ervaar de gezelligheid van Indonesië. Maak kennis met Stichting Wees een Kind, doe informatie op over onze werkwijze, vrijwilligerswerk. Alle steun is welkom!


Pasar Malam Stichting Wees een Kind
Zondag 2 april 2017, van 12:00 tot 16:30 uur
Presentatie over de stichting bijwonen? Deze begint om 13:00 uur.
Fort Penningsveer, Haarlemmerliede (vlakbij IKEA Haarlem)

Pasar Malam Haarlem Stichting Wees een Kind

Fijne feestdagen!

49d87651-2d73-424c-81f9-0edfdb02b7c4

Lieve donateurs, vrijwilligers & andere betrokkenen,

Het einde van 2016 is in zicht en daarom willen wij, samen met u, terugkijken op een wederom bijzonder jaar.

2016, het jaar waarin wij onze oudste meiden jonge vrouwen hebben zien worden en waar wij voor Didhin toch nog echt scheermesjes moeten gaan kopen. Het jaar waarin David bij ons is komen wonen en zo blij was toen hij in september zomaar een, in zijn ogen dure, blouse mocht kopen. Het jaar waarin Eki na het eten uitdelen aan daklozen uit zichzelf zei bevoorrecht te zijn. Het jaar waarin ons stuiterballetje Romy een vriend heeft gevonden in Ghozi. Ghozi, die juist heel rustig is en eerst de kat uit de boom kijkt. En het jaar waarin onze benjamin Kinan, in september het liedje ‘Klap eens in je handjes’ leerde van ons en opgroeit tot een prachtig meisje!

Terugkijkend op dit jaar kunnen wij ons, zoals Eki zei, ons alleen maar bevoorrecht voelen met u die het mogelijk maakt de kinderen een prachtige toekomst te geven.

Namens de kinderen en alle bestuursleden van Stichting Wees een Kind, hartelijk dank!

Hester Bachdim

Terugblik vrijwilligersweek 2016

Nu we inmiddels alweer ruim 2 weken terug zijn in Nederland, lijkt het ons een mooi moment om even terug te blikken op onze tijd in Malang. Wat was het fantastisch om de kinderen zo in ’t zonnetje te kunnen zetten, en dat allemaal dankzij jullie hulp! Heel erg bedankt! <3

Lees hier onze (vernieuwde) nieuwsbrief inclusief afsluitend verslag:
http://bit.ly/WeesEenKind-Terugblik.

Daarnaast vatte Jun onze twee weken daar samen in een mooie compilatievideo, vooral even kijken als je benieuwd bent naar onze tijd in Malang & het leven daar!

Vrijwilligersweek 2016: Dag 7

Dag 7: Op naar Hawai!

Vandaag was onze laatste activiteit met de kinderen, want vanaf morgen moeten ze weer gewoon naar school. De kinderen mochten gister zelf kiezen waar ze vandaag naartoe wilden. Twee van de kinderen riepen meteen: “Hawaï!”. Mijn moeder reageerde een beetje verontwaardigd dat dit niet in 1 dag te doen was. De kinderen keken net zo verontwaardigd terug, en ik zag ze denken, ‘laat maar zitten’. Na het eten vroegen we het nog een keer, en toen zei Kiki weer Hawaï. Maar nu zei ze er meteen bij dat het een zwemparadijs was in Malang, met heel veel glijbanen. We spraken met de kinderen af dat we de volgende dag om 11:00 zouden vertrekken naar het zwembad.
Klokslag 11:00 stond iedereen klaar. Toen we voor de deur stonden vroegen de meiden waar de busjes stonden. Wij keken elkaar verbaasd aan en zeiden dat we met openbaar vervoer zouden gaan. De oudste meiden keken een beetje beteuterd, en zeiden heel zachtjes dat het toch wel 1,5 uur zou duren met openbaar vervoer. Toen vroeg ik hoe we dit konden oplossen stelden zij direct voor om gewoon twee busjes van het openbaar vervoer aan te houden, zodat zij ons als een taxi naar het zwembad konden brengen. Wij hadden het idee dat dat niet zomaar kon, aangezien deze busjes een rijschema hebben waar ze zich aan dienen te houden…maar volgens de meiden was dit geen enkel probleem. Na 1 minuut kwam het eerste busje, en werd het verzoek bij de chauffeur neergelegd. Hij sprong direct uit z’n bus, en verzocht zijn passagiers om uit te stappen. Zonder enig gemopper stapten er 3 oude vrouwtjes uit. Aan de andere kant van de weg (een busje die compleet de andere kant op zou moeten rijden) stopte zo’n zelfde busje en ook hij verzocht zijn passagiers uit te stappen. Ook dat ging zonder enige moeite. Met toch wel verbazing lieten we de drie oude vrouwtjes achter aan de kant van de weg. Na pakweg 30 minuten kwamen we aan bij een prachtige ingang van het zwembad. Aan 3 van de 12 kinderen merkte je toch wel enige zenuwen. De reden? Deze 3 kinderen hebben nooit leren zwemmen. Gelukkig kon ik ze gerust stellen met het feit dat meer dan 60% van de Indonesische bevolking niet kan zwemmen. Het park is dan ook zo ingericht dat geen enkel bad dieper is dan 60 cm, en het staat vol met glijbanen. Nadat we voor deze 3 kinderen een mooi zwemvest hadden gescoord kon de swimparty beginnen. In één grote groep zijn we alle glijbanen afgegaan, en we hebben als één grote familie onwijs veel plezier gemaakt en heel veel gelachen. 

Na een heerlijke lunch en nog meer glijbanen, wildwaterbanen en golven was het tijd om naar huis te gaan. Kapot maar met een grote glimlach stapten we wederom in onze busjes, die netjes 4 uur lang op ons hadden gewacht. Sorry Malang, vandaag reden er even wat minder busjes op lijn MM… maar: onze kinderen hebben een heerlijke dag gehad. 

De dag sloten we af met een heerlijk etentje bij ons thuis met als special guest Raphael Maitimo, een Nederlands Indonesische speler, die voor de grootste clubs van Indonesië speelt. Na het eten en tientallen foto’s was het tijd om te gaan slapen, en na te genieten van deze prachtige dag.

Vrijwilligersweek 2016: Dag 6

Dag 6: Voetbaltoernooi in Donomulyo
Het verslag van vandaag is geschreven door (tante) Agnes!

“05.15, in de verte een muziekje… Nee, dit is de wekker. Snel douchen en koffie,.. vandaag is de dag van het voetbaltoernooi in Donomulyo, tussen vier scholen. De avond ervoor hebben wij verschillende pakketten samen gesteld voor de winnaars met daarin o.a. een tas, shirt, ballen schoenen etc. Allemaal spullen gesponsord door Nike. Om 06.30 uur vertrekt een bus volgeladen met dozen en twee auto’s richting Donomulyo. De vier boys van Wees een Kind gaan gezellig mee.
Wij hebben er zin in. Helaas Mike voelt zich niet lekker en kan niet mee. Voor ons team een teleurstelling. Wij verdelen ons in twee auto’s, Nouval gaat mee met het busje, Mike zwaait naar ons, een beetje sip… Na twee uur rijden komen wij aan bij het voetbalveld. Iedereen is al aanwezig. Op een soort podium zijn twee lange tafels en banken neergezet. Het voetbalveld is eigenlijk een droog grasveld, bezaaid met plastic en papier. Kortom: een vuilnisbelt. Voordat de wedstrijd kan beginnen, gaan wij eerst het veld opruimen en ieder krijgt een plastic tas om al het vuil op te rapen. Het gaat niet echt van harte, maar na een half uur is het veld redelijk vrij van rommel.
Vier teams spelen om de beurt tegen elkaar. In totaal, zes wedstrijden van elk een half uur. Onze twee oudste boys spelen mee. De lokale fanfare is ook aanwezig en slaan zeer enthousiast op de trommels. Roana en ik kijken vanaf het bankje verbaasd naar de chaotische en doch sympatieke gebeurtenis: de eerste wedstrijd duurt al langer dan een half uur. In Indonesië is men niet zo nauw met de tijd. We vermoeden dat het een lange dag gaat worden voor wie niet zo van voetbal houdt…. Dus besluiten wij om even te gaan lopen in het dorp. Daarna zullen wij de pakketjes voor de winnende teams klaar leggen. Dit is onze opdracht. Op onze wandelroute komen wij in een wijk terecht met prachtige huizen, en mooie, verzorgde tuinen. In de verte horen wij nog steeds de trommels van de fanfare. De tijd vliegt voorbij en na een tijdje beslissen we om terug te keren.
Terug bij het voetbalveld zegt Hester dat de pakketjes al klaar zijn.. Wij voelen ons een beetje schuldig als wij beseffen dat wij anderhalf uur weg zijn geweest. Wij hebben ons laten meeslepen door de schoonheid van de natuur en zijn wij de tijd uit het oog verloren. De wedstrijden zijn bijna afgelopen en de prijzen worden uitgedeeld. De blijdschap op het gezicht van alle scholieren maken mij vergeten dat ik niet van voetbal houd. Wij stappen weer de auto’s in.. kort na vertrek is iedereen stil. Twee uur om bij te komen, twee uur om na te genieten. Uiteindelijk vallen mijn ogen dicht… Twee uur om te dromen…..”


Vrijwilligersweek 2016: Dag 5

Dag 5: Op bezoek bij een ander weeshuis en kleding kopen

Het verslag van vandaag is geschreven door Jun! 

Het is vrijdag 9 september. De dag begon om 7.30, samen met Mik gingen we naar de Indomaret, een supermarkt op 2 minuten afstand van het weeshuis. Mik en ik hadden zin in een Europees ontbijt. Een mandje gepakt dat snel gevuld werd met een zak bruin casinobrood, een zak donkerbruin brood (wat later chocoladebrood blijkt te zijn), een potje pindakaas, koek en nog andere lekkernijen. Eenmaal thuis konden we van ons Europees ontbijt (broodje pindakaas) genieten. Om 9.30 kwam Agus met de angkutan (een klein busje dat gebruikt wordt als openbaar vervoer). Iedereen keek met verbazing dat hij met de angkutan was gekomen, wij hadden met z’n allen een travelbusje verwacht met airco. Maar we moesten het doen met de heerlijke luchtventilatie van de angkutan. Nouval kon vandaag niet aanwezig zijn, hij had een reunie in de buurt van Surabaya. Dus met 7 personen stapten wij de angkutan in. Onze eerste stop was de lokale markt, om daar wat snacks te halen voor onderweg. Martine stond daar op ons te wachten, vanaf de markt reden we door naar het weeshuis in het noorden van Malang. Na ongeveer anderhalf uur waren we daar gearriveerd. Het weeshuis bestaat uit 2 begeleiders en 120 kinderen op een heel groot terrein, waar de meisjes en jongens gescheiden slapen. Een jaar geleden was ik hier ook geweest toen waren ze een 3e verdieping aan het bouwen maar dat was nu nog steeds niet klaar. Het is jammer dat na een jaar tijd eigenlijk weinig veranderd is. Er ligt nog steeds heel veel vuil op de grond. Geen aandacht voor hygiëne. Structuur is wat het weeshuis mist. Het is goed dat wij in onze weeshuis dat wel hebben en dat doorzetten.
Vanaf het weeshuis gaan we weer terug naar huis om ons voor te bereiden om met iedereen van het weeshuis naar de mall MOG te gaan. Daar hebben we samen avondgegeten en mochten de kinderen kleding inkopen en andere spulletje kopen, met een bedrag van €50. We gingen in drie groepen. Ik liep met Mik, Roana en Agnes plus Romy en Ghozi. We moesten kleding halen voor de moskee, korte broeken en hemdjes. Korte broekjes hadden we snel gevonden, kleding voor de moskee was lastig te zoeken. Beetje communicatieproblemen gehad met de winkelmedewerkers.. maar na even zelf zoeken hadden we de kleding gevonden. Na eindelijk geslaagd te zijn gingen we met z’n allen terug naar het weeshuis. De meiden hadden make-up en beauty spulletjes gekocht en de boys hadden kleding gehaald.

Iedereen ging happy naar huis! Tijd om naar bed te gaan! 🙂